موسيقي متن فيلم "هيچ " را مي توان در زمره موسيقي فيلم هايي قرار داد که به فيلم خود کمک شاياني ميکند و تاثير پذيري اش را افزايش داده و باعث مي شود مخاطب از ديدن تصاوير روي پرده لذت بيشتري ببرد.   

فيلم "هيچ " فارغ از مسائل پيرامونش، موسيقي خوب، يکدست و مناسبي دارد. کارن همايونفر اين بار با تجربه فراوان ساخت موسيقي فيلم در سينماي کشورمان براي "هيچ" موسيقي جالب توجه و شاخصي را ساخته است.
به نظر نگارنده، آهنگساز اين فيلم از سازهاي ايراني به نحو قابل توجهي استفاده کرده است.خصوصا با نقشي که به ساز کمانچه داده، با نواختن ملودي هايي در نقاط حساس و لحظات دراماتيک فيلم تاثير گذاري آنها را دوچندان کرده است.
يکي از معضلات کنوني موسيقي فيلم در ايران، عدم درک صحيح کارگردانان از ارتباط موسيقي و تصوير و کم سوادي آهنگسازان موسيقي فيلم هاست. سابقه همايون فر نشان داده که عموما آثار متوسط و قابل قبولي مي سازد:
توفيق اجباري (1386)
صد سال به اين سالها (1386)
آفتاب بر همه يکسان مي تابد (1385)
ايستگاه بهشت (1385)
پاپيتال (1385)
پايان راه (1385)
رمز (1385)
از دوردست (1384)
پل سيزدهم (1383)
سالاد فصل (1383)
باج خور (1382)
جنايت (1382)
سيزده گربه روي شيرواني (1382)
اين زن حرف نمي زند (1381)
بي تو تنهايم (1380)
بي همتا (1380)
تيک (1380)
کاغذ بي خط (1380)
آبي (1379)
از صميم قلب (1379)
پارتي (1379)
دعوت به شام (1379)
راز شب باراني (1379)
رنگ شب (1379)
شيفته (1379)
صداي سخن عشق (1379)
نوبت دوم (1379)
شراره (1378)
سياوش (1377)
سلطان (1375)
تنگنا (1374)
حادثه در کندوان (1374)
اشک و لبخند (1373)
اما اين بار با ديدن فيلم هيچ و شنيدن موسيقي آن به راحتي مي توان به توانايي و احاطه قابل توجه آهنگساز به ريتم کلي فيلم و فضاسازي مناسب براي تصاوير داراي موسيقي پي برد.
همايون فر علاوه بر ساز ايراني کمانچه، از ساز تار نيز با اينکه ملودي خاصي را نمي نوازد و بيشتر حالتي افکتيو دارد به خوبي استفاده مي کند و در لحظاتي از فيلم فضا را به شدت ايراني ميکند، البته وي با اين حسن، که خارج از عرف معمول نواختن تار و کمانچه براي ايجاد فضايي ايراني (که در اکثر فيلمها مشاهده مي کنيم) اين کار را انجام مي دهد.
نکته ديگري که به جذابيت موسيقي فيلم هيچ کمک کرده است، حالتي از دستگاه ماهور است که تقريبا در کل فيلم شنيده مي شود. ماهور اما به رسم معمول هميشه گفته شده که فضاي طرب انگيز و سرزنده اي دارد، اما همايون فر با ظرافتي در خور توجه از دستگاه ماهور در لحظات مختلف فيلم (شادي و غم و..)استفاده مي کند و به خوبي فضا سازي را انجام ميدهد.
علاقه مندان و مخاطبان موسيقي فيلم به خوبي مي دانند که در ايران به رسم معمول ساخت موسيقي روي تصوير به محض اين لحظه اي دراماتيک يا غمناک ميشود ملودي هاي دشتي و اصفهان به گوش ميرسند.
اما همايون فر با سليقه اي در خور، تمام حالات فيلم را در ماهور مي سازد. اين مسئله يکي از نکات مهم موسيقي فيلم "هيچ" است. وقتي يک آهنگساز اين ريسک را مي کند و تمام موسيقي فيلم خود را در يک مايه و گام مي سازد، يعني عملا دست خود را مي بندد و حق انتخاب خود را کمتر مي کند ولي نتيجه بسيار خوبي مي گيرد.
تجربه همايون فر در اين فيلم مي تواند راهگشاي خوبي براي خارج شدن از ورطه تکرار در موسيقي فيلم هاي ايراني باشد و آهنگسازان در استفاده از سازهاي ايراني سليقه بيشتري خرج کنند، همچنين کارگردانان ما براي موسيقي فيلم ارزش بيشتري قائل باشند زيرا موسيقي يک فيلم توانايي آن را دارد که سطح تصاوير به طور جدي را تغيير دهد و حتي کل فيلم را دستخوش تحول کند.

لينك خبر:

http://www.irna.ir/View/FullStory/?NewsId=1044653